De voorjaarscompetitie is alweer afgelopen en wij, fanatiekelingen, hebben nog helemaal geen zin om met tafeltennis een zomerstop te houden. Juist hiervoor is de Wiltschutbeker opgericht.
Dit toernooi wordt gehouden van mei tot en met begin juli. Je kunt nog even lekker door tafeltennissen tegen spelers van allerlei verenigingen uit allerlei klasses. Kijk voor meer algemene informatie over het toernooi bij het kopje algemeen.

Op donderdag 1 juli werden de troostfinale en de finale gespeeld bij Tafeltennis Nijmegen. Op deze snikhete avond was alles tot in de puntjes verzorgd. Zo rond de klok van 8 stroomde er al aardig wat publiek binnen voor de finalewedstrijd tussen DNW 1 en Bit 4. Allen wilden ondanks deze mooie zomeravond toch weten wie de felbegeerde cup mee naar huis mocht nemen. Zou het DNW 1 worden? Dat zou een mooie zijn in het jaar van het 50-jarig bestaan van deze vereniging. Of toch weer Bit? Al 4 jaar achtereen in de finale en al 2x de cup gewonnen. Als zij deze avond zouden winnen, mocht de beker voor altijd in Ede blijven. Spanning alom!

Niet alleen de finalewedstrijd werd gespeeld, maar ook de troostfinale. DNW 3 en TN 3 zouden strijden om de 3e plaats. TN 3, Roy van Leuken, Leon Robbers en Laurens Faas, had deze wedstrijd een thuiswedstrijd. Dit had tot nog toe bij geen enkele vereniging goed uitgepakt. En zou DNW 3, Sjaak, Annie en Sharon Martens, al over het verlies van vorige week heen zijn?
De 1e wedstrijd werd gespeeld tussen Sjaak en Roy. Roy speelde erg overtuigend en wist het punt binnen te slepen. Vervolgens Sharon tegen Leon. Na een 1e game wennen, pakte Sharon de wedstrijd in 4 games. Nu Annie tegen Laurens. Waar het in eerste instantie leek dat Laurens eenvoudig zou winnen, had hij toch 5 games nodig om het punt naar de kant van TN te krijgen.

Bij deze stand werden beiden wedstrijden voor een korte tijd onderbroken. Laurens Faas had, net als vorig jaar, voor iedereen weer een lekkernij meegenomen. Iedereen kon weer genieten van een heerlijk bakje zelfgemaakt ijs. Dank je wel!

Na deze onderbreking de meest spannende wedstrijd. De wedstrijd tussen Sharon en Roy ging erg gelijk op. Erg mooie rallies van beiden kanten. Er waren ook nu weer 5 games, waarvan 3 boven de 10, nodig om deze wedstrijd beslist te krijgen. Roy pakte met 13-11 in de 5e het 3e punt voor TN. Nu werd het wel erg lastig voor DNW. Sjaak probeerde het goed tegen Laurens, maar wist het tij niet te keren en tot slot verloor Annie van Leon. Met een 1-5 stand mocht DNW TN de hand geven.

Vervolgens schoven zij aan bij het publiek voor de grote finale. Op het bord stond inmiddels een stand van 2-2. In de 1e wedstrijd had Manfred Daniëls in 4 games verloren van Gerrit Dros. Een 1e voorsprong voor Les Bleus. Albert Toenders wist deze voorsprong weg te werken door in straight games te winnen van Joost Mostert. Bert van Nijkerken zette Bit daarna voor de 2e keer op voorsprong door van Peter Wijnen te winnen. Weer de taak aan Albert om de stand weer gelijk te zetten. Albert won van Gerrit Dros in 4 games en voldeed aan zijn taak. Zou het Bert lukken om Bit nogmaals op voorsprong te krijgen? Hij ging de strijd aan tegen Manfred en na 4 games stond het 2-3 voor Bit, de 3e keer op voorsprong. Nu was het de taak aan Joost om de voorsprong door te trekken. Hij moest aan de slag tegen Peter. Een mooie, spannende wedstrijd om te zien. Hier was het publiek voor gekomen! Beiden mannen vochten met alles wat ze in zich hadden. Het was Peter die zijn zenuwen het meest onder controle had en de stand was weer gelijk, 3-3.

Albert had al 2x een achterstand weggewerkt en nu was het aan hem om tegen Bert DNW eens op voorsprong te krijgen. Bert had echter ook nog niets verloren en wilde Bit weer op voorsprong zetten. Na 4 games was op het scorebord voor de 4e keer een voorsprong voor Bit te lezen.Voor Bit dus nog 1 wedstrijd te winnen, DNW moest nu echt alles uit de kast halen, want zij konden zich geen verlies meer veroorloven. Het was aan Peter Wijnen om tegen Gerrit de stand wederom gelijk te zetten. De frustraties liepen hoog op en Gerrit gooide letterlijk de handdoek in de ring (zie foto's..) Zeer moeizaam wist Peter te winnen en er 4-4 van te maken. De ultieme finale, in de laatste wedstrijd zou pas worden beslist wie het beste Wiltschutteam van Gelre had opgesteld.

De wedstrijd werd gespeeld tussen Manfred en Joost. Manfred en Joost waren deze avond beiden nog niet tot winst gekomen. Met een voorsprong van 4 punten voor Manfred werd de wedstrijd gestart. De 1e game werd met 9-11 door Joost gewonnen. Na fanatieke coaching van beider zijde werd de volgende game gewonnen door Manfred met 11-8, 1-1. Typerend was dat Manfred precies het tegenovergestelde deed dan wat hem met het coachen was verteld. Zo blijkt maar weer, de coach heeft het niet altijd bij het rechte eind.
In de 3e game was duidelijk te zien dat allebei de mannen de zenuwen behoorlijk hoog hadden zitten. Foutservices, verkeerde keuzes, werden afgewisseld met prachtig opgebouwde rallies en punten. De game ging met 10-12 naar de kant van Bit. Ook in de laatste wedstrijd bleven zij steeds maar weer op voorsprong komen.   
In de 4e game herpakte Manfred zich weer door met 11-7 de game naar DNW te trekken. Wat een finale..! 4-4 en 2-2, het zou echt op de laatste game aankomen. DNW had nog geen enkele keer op voorsprong kunnen komen, nog geen game... maar Bit had het daartegenover nog geen enkele keer af kunnen maken na een voorsprong.

De laatste game ging van start. Manfred startte weer met zijn 4-0 voorsprong. Hij wist dit snel uit te bouwen naar 7-4, 8-5 en 9-7. Hij schrok hier blijkbaar zelf van, want kwam Joost terug tot een 9-9. Wie zou op dit moment de zenuwen het best onder controle hebben? Het publiek hield het niet meer en iedereen zat op het puntje van zijn stoel. Na elk punt gejuich of gezucht en gekreun. Pff.... Op 9-9 haalde Manfred nog eens uit door op een verrassend moment de aanval in te zetten, 10-9.  Manfred aan service, Joost brengt de bal goed terug, de bal gaat een paar keer heen en weer en de bal gaat in het net! Manfred gaf een verrassende backspinbal en de wedstrijd was beslist. Manfred Daniëls had de beslissende wedstrijd alles uit de kast gehaald. Het kwam uit zijn kleine teen, maar de overwinning was er!

DNW 1 WINT DE WINTSCHUTBEKER!!

Voor DNW extra leuk omdat zij dit jaar hun 50-jarig bestaan vieren.

Eindstand Wiltschutbeker 2010:

1e DNW 1
2e Bit 4
3e TN 3
4e DNW 3

Wij kunnen weer terugkijken op een mooi toernooi met een prachtige finale! Het toernooi was weer groter dan ooit.
Op naar de Wiltschutbeker 2011! Wij hopen dat iedereen dan ook weer in grote getalen mee doet!